×

پشتیبانی

پشتیبانی

1 : مراجعه حضوری
2 : تماس تلفنی
3 : همراه & ایمیل موسسه

[email protected] در صورت وجود هر گونه مشکل یا سوال می توانید با ما از طریق ایمیل در تماس باشید. با تشکر

ساعات کاری موسسه

شنبه-چهارشنبه : 9 صبح الی 5 بعدازظهر
پنج شنبه : 9 صبح الی 2 بعدازظهر
جمعه : فقط با وقت قبلی
Afghanistan Country

درباره کشور افغانستان

سپتامبر 15, 2018 @ 9:25 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

افغانستان
امتیاز به این مطلب

افغانستان ( سرزمين افغانها ) يک کشور کوهستانى و محاط به خشکه است که در  آسياى مرکزى موقعيت دارد .
اين کشور که  تاريخ پنج هزار ساله دارد ، نخست به نام آريانا و بعداً به نام خراسان يادگرديده ، اما در سال ١١٢٦ خورشيدى در زمان حاکميت احمد شاه بابا ،افغانستان جاى تمام آريانا و خراسان را گرفت .
بعضى از  مؤرخين  تعين دقيق سرحدات امپراطورى افغان را کار دشوار دانسته ، اما گفته اند که زمانى الى ١٦ درجه طول البلد وسعت داشت.
آنها مى گويند که  سرحدات اين امپراطورى در شرق به سرهند که در ١٥٠ کيلومترى دهلى موقعيت دارد، در غرب الى مشهد که از درياى  حزر با همين فاصله موقعيت دارد و عرض اين امپراطورى  از درياى آمو گرفته  و در جنوب الى خليج فارس امتداد مى يافت .
وسعت امپراطورى احمد شاه بابا وقتاً فوقتاً بنابر اختلافات ميان نواسه هاى وى و بعداً ميان برادران محمدزى رو به زوال گرديد.
موقعيت جغرافيايى افغانستان فعلى :
شمال و جنوب غرب افغانستان مناطق خشک و هموار زيادى دارد و در جنوب آن نزديک به مرز پاکستان دشتهاى ريگزار موقعيت دارد . افغانستان در شرق و جنوب ٢٤٣٠ کيلومتر  با پاکستان ، در غرب با ايران ٩٣٦ کيلومتر ، در شمال غرب با ترکمنستان ٧٤٤ کيلومتر ، در شمال با ازبکستان ١٣٧ کيلو متر ، در شمال شرق با تاجکستان ١٢٠٦ کيلو متر و با چين ٧٦ کيلومتر مرز مشترک   دارد .
افغانستان با داشتن ٦٥٢٨٦٤ کيلومتر مربع مساحت بعد از کشورهاى چين ، ايران و پاکستان چهارمين کشور بزرگ در منطقه ميباشد . اين کشور از نظر واحدها به ٣٤ ولايت و ٣٩٨ ولسوالى تقسيم گرديده است .
جنگ ها در افغانستان :
افغانها در طول تاريخ براى آزادى کشور شان در برابر  سکندر مقدونى ، صفوى هاى ايرانى ، مغول  و ديگران به جنگ و مبارزه پرداخته است .
انگليس نيز با افغانها زورآزمايى نموده است . جنگ اول افغان – انگليس در سالهاى ١٢١٧- ١٢٢١ شمسى ، جنگ دوم در سال ١٢٥٧ و جنگ سوم در سال ١٢٩٨ شمسى بوده است .
افغانها بعد از جنگ سوم افغان – انگليس از استعمار انگليس استقلال خود را دوباره بدست آورد .
اين کشور بعد از استرداد استقلال کشور، تا سقوط رژيم محمدداوود که در  سال ١٣٥٧ از طريق احزاب  طرفدار شوروى (  خلق و پرچم ) صورت پذيرفت ، شاهد بعضى از بى نظميها و ارج مرج ها بود، اما  نسبتاً آرام و در حال پيشرفت قرار داشت .
اما يک بار ديگر جنگ و ناامنى ها زمانى در اين کشور آغاز يافت که  مردم افغانستان در مقابل حاکميت احزاب يادشده براى جهاد کمر بستند .
نيروهاى مجهز با وسايل پيشرفته اتحاد شوروى وقت به تاريخ شش جدى سال ١٣٥٨ بر افغانستان هجوم نمودند،اما مردم افغانستان در مقابل آنها ايستاده گى نموده و تا زمانى به جهاد شان  ادامه دادند که غرور ارتش متجاوز را در هم کوبيد  و به تاريخ ٢٦ ماه ميزان سال ١٣٦٧ از افغانستان اخراج نمودند .
تعداد دقيق تلفات ناشى از تجاوز شوروى وقت  معلوم نيست ، اما گفته ميشود که بيش از يک ميليون افغان در نتيجه اين تجاوز  جان باختند، ميليونها تن مهاجر شدند، زيربناهاى کشور از بين رفت  و ١٥٠٠٠ سرباز شوروى نيز  به قتل رسيد .
مجاهدين افغان بعد از اخراج  نيروهاى متجاوز ، رژيم داکتر نجيب الله  را که  به حمايت شوروى به وجود آمده بود، سقوط داد  و حضرت صبغت الله مجددى بنابر مشوره احزاب جهادى به تاريخ ٨ ثور سال ١٣٧١ به کرسى قدرت تکيه زد.
اما ديرى نگذشته بودکه بر سر بدست آوردن قدرت ميان احزاب مختلف مجاهدين جنگهاى داخلى آغاز گرديد و درا ين درگيرهاى مليشه هاى جنرال دوستم رژيم نجيب نيز شامل شدند.
حرکت طالبان در سال ١٣٧٣ با تعهد از بين بردن بى نظميها و حفظ ارزشهاى اسلامى درکندهار به فعاليت آغاز نمود و تا سال ١٣٧٥ تعداد زياد ولايات به شمول کابل را تصرف نمود.
اسامه بن لادن رهبر سازمان القاعده که باشنده اصلى عربستان سعودى ميباشد و در مقابل قشون سرخ شوروى در کنار مجاهدين افغان ايستاده بود ، نيز با طالبان مسلح يک جا گرديد.
اما اسامه بن لادن  از طرف امريکا به دست داشتن در رويداد ١١ سپتمبر سال ٢٠٠١ ميلادى متهم گرديد و امريکا از طالبان خواست تا وى ( اسامه ) را از افغانستان خارج نمايند .
اما زمانى که طالبان اين خواسته امريکا را نپذيرفتند، در ماه اکتوبر همين سال نخست بر طالبان حمله هوايى و بعداً به کمک ائتلاف شمال دست به حملات زمينى زدند و رژيم طالبان را سقوط دادند.
براى از بين بردن مخالفين مسلح دولت افغانستان و القاعده ، ٤٢٠٠٠ نيروى ٤٦ کشور جهان با يکصد هزار نيروى امريکايى يکجا گرديده ، اما  با آنهم  نه تنها امنيت در کشور تامين نشده  ، بلکه فعاليتهاى مخالفين مسلح  ( طالبان ، حزب اسلامى به رهبرى گلبدين حکمتيار ، گروه حقانى و غيره ) روز به روز وسعت پيدا کرد  و اکنون دامن ناامنى ها از جنوب به ولايات شمال کشور نيز گسترش يافته است  .
بارک اوباما رئيس جمهور امريکا در ماه مارچ سال ٢٠٠٩ ميلادى هنگام اعلان نمودن ستراتيژى جديد خود در قبال پاکستان و افغانستان ، وضعيت هر دو کشور را بسيار خطرناک خواند .
اوباما در ماه دسمبر همين سال گفت که خروج سربازان خود را در ماه جولاى سال ٢٠١١ از افغانستان آغاز خواهد کرد . نيروهاى ناتو نيز سال ٢٠١٤ را براى سپردن امور امنيتى به نيروهاى افغان را  تاريخ نهايى تعين نموده است .
انواع دولت ها در افغانستان :
الف  حکومت:
محمد داؤد به تاريخ ٢٦ سرطان سال ١٣٥٢ براى نخستين بار در تاريخ افغانستان  نظام جمهورى را به عوض نظام شاهى به ميان آورد . بعد از آن ، بدون طالبان که امارت اسلامى را اعلام نموده بودند  ، نظامى هاى کشور جمهورى بوده ، اما بدون حکومت منتخب کرزى ، حکومتهاى ديگر از طريق حرکتهاى نظامى و يا کودتاه ها به ميان آمده است .
محمد داؤد از طريق کودتاى  سفيد به قدرت سيد و محمد ظاهر شاه را از ملک تبعيد نمود . رژيم محمد داؤد از طريق کودتاى خونين احزاب طرفدارى شوورى ( خلق و پرچم )  از هم پاشيد ، داؤد را يکجا با اعضاى خانواده وى به قتل رساند و به عوض وى نور محمد تره کى را به حيث رئيس جمهور اعلان نمود .
تره کى مربوط به حزب خلق در ماه سنبله سال ١٣٥٨ توسط حاميان حفيظ الله امين عضو ديگر اين حزب به شکل مرموز در ارگ به قتل رسيد و امين که تره کى  شاگرد وفادار خود مى دانست ، به حيث رئيس جمهور به کار آغاز نمود .
اما نيروهاى شوروى بر افغانستان حمله نمودند ، امين را در دارالامان کابل به قتل رساند و ببرک کارمل مربوط حزب پرچم  به حمايت از نيروهاى شوروى به قدرت رسيد .
کارمل در ماه ثور سال ١٣٦٥ از رياست کميته مرکزى حزب استعفى داد و در ماه عقرب همين سال از رياست جمهورى نيز کناره گرديد و داکتر نجيب الله عضو ديگر اين حزب به قدرت رسيد .
نيروهاى شوروى هنگام حاکميت نجيب از افغانستان اخراج گرديد و حکومت نجيب نيز توسط مجاهدين به تاريخ ٨ ثور سال ١٣٧١ سقوط کرد و صبغت الله مجددى به مشوره احزاب جهادى به حيث ممثل دولت اسلامى تعيين گرديد
مطابق مشوره احزاب جهادى ، دو ماه بعد صبغت الله مجددى قدرت را به برهان الدين ربانى رهبرى جمعيت اسلامى تسليم نمود و ربانى به تاريخ ٩ جوزاى سال ١٣٧١ از طرف شوراى اهل حل و عقد براى دو سال به حيث رئيس جمهور تعيين گرديد .
اما ربانى به حکومت خود ادامه ميداد که در سال ١٣٧٥ کابل در دست طالبان افتيد  و امارت اسلامى را اعلان نمودند، اما حاکميت طالبان در نتيجه حمله نظامى امريکا از بين رفت و حامد کرزى در نشست بن براى شش ماه رئيس اداره مؤقت و بعداً از طريق لويه جرگه اضطرارى براى دو سال به حيث رئيس اداره انتقالى تعيين گرديد .
قانون اساسى فعلى افغانستان  که به اساس آن نظام کشور جمهورى اسلامى است ، به تاريخ ١٣ جدى سال ١٣٨٢ از طرف لويه جرگه تصويب گرديد . به اساس اين قانون در تشکيل دولت افغانستان رئيس جمهور منتخب ، دو معاون وى ، شوراى ملى متشکل از دو مجلس ( ولسى جرگه و مشرانو جرگه ) و قوه قضايى وجود دارد . اعضاى ستره محکمه توسط رئيس جمهور تعيين  و از  ولسى جرگه   راى اعتماد مى گيرند .
رئيس جمهور و معاونين وى از طريق راى مستقيم مردم براى پنج سال تعيين مى گردند . اگر يک نامزد در مرحله اول  پروسه انتخابات ٥٠ در صد جمع يک راى را بدست نياورد، در اين صورت دو نامزد که بلندترين آرا را داشته باشند، براى بار دوم در پروسه انتخابات سهم ميگيرند . رئيس جمهور براى دو دوره رياست جمهورى خود ر ا نامزده کرده ميتواند .
نخستين انتخابات رياست جمهورى به تاريخ ١٨ ميزان سال ١٣٨٣ به اشتراک  هشت ميليون تن  که تقريباً نصف آنها را زنان تشکيل ميداد ، برگزار گرديد و حامد کرزى با بدست آوردن ٥٤ در صد آرا به حيث رئيس جمهور تعيين گرديد .
کرزى در  دور دوم انتخابات  رياست جمهورى که به تاريخ ٢٩ اسد سال ١٣٨٨ راه اندازى گرديد،  نيز در حالى براى پنج سال به حيث رئيس جمهور تعيين شد که شکايات زيادى در رابطه با تقلب در انتخابات وجود داشت .
دولت مرکزى در مناطق روستايى نفوذ کمى دارد، زيرا ضوابط اسلامى و سنتى در حل مشکلات شخصى به شمول فعاليتهاى قومى نقش مهم دارد . جامعه افغانى با داشتن رسوم قومى و اسلامى بر اساس پايه هاى قرابت و خويشاوندى استوار است ، در حالى که اين سطح در مناطق شهرى تا حدى کاهش دارد.
ب : شورا ملى ( پارلمان )
تلاش ايجاد  شوراى ملى در افغانستان براى نخستين بار در زمان امان الله خان آغاز گرديد. در اين دوره نخستين قانون دولت ( نظامنامه اساسى دولت در افغانستان ) از طرف لويه جرگه تصويب و در اين قانون به نام شوراى دولت پيش بينى صورت گرفت .
شوراى ملى در زمان حاکميت نادرخان در ماه سنبله سال ١٣٠٤ خورشيدى تشکيل گرديد، اما رئيس آن ( عبدالاحد مايار نماينده وردک ) توسط خود نادرخان تعيين گرديد .
بعد از آن که نادرخان در سال ١٣١٦ ذريعه شليک تفنگچه يک شاگرد مکتب به قتل رسيد ، محمد ظاهر پسر ١٩ ساله وى به حيث شاه افغانستان تعيين گرديد، اما امور دولت عملاً توسط صدراعظم محمد هاشم خان انجام مى گرديد .
در دوره صدرات هاشم خان ( ١٣١٢- ١٣٢٥ شمسى ) دوره هاى دوم ، سوم ، چهارم ، پنجم و ششم پارلمان به کار خود ادامه داد .
بعضى از مؤرخين مينويسند که حکومت در دوره صدارت شاه محمود درانتخابات  دور هفتم پارلمان ( ١٣٢٨ – ١٣٣١ ) هيچ مداخله نکرد و تعداد زياد مردم در آن سهم داشتند .
برخلاف پارلمان هاى ديگر ، درا ين دوره بر کار دولت انتقاد صورت مى گرفت ، در آن مباحث جدى صورت مى گرفت ، اما بعد از آن الى دهه دموکراسى ( ١٣٤٢-١٣٥٢) شوراى هاى ملى تا حد زيادى تحت تاثير حکومت قرار داشت .
در دهه دموکراسى ،چون اکنون ، شوراى ملى داراى ٢١٦ عضو داراى دو مجلس ( ولسى جرگه و مشرانو جرگه ) بود .
مؤرخين مينويسندکه اين شوراى ملى در مقايسه با شوراى هاى قبلى در وضع قوانين و اتخاذ تصاميم قدرت زيادى داشت .
اما پارلمان در سال ١٣٥٢ در نظام جمهورى داؤد خان لغو گرديد و پارلمان تا زمانى در کشور وجودنداشت  که داکتر نجيب الله در سال ١٣٦٧ بعد از اعلان مصالحه ملى پارلمان را به ميان آورد.
شمارى از مؤرخين مينويسند که پارلمان در زمان حکومت نجيب تحت نظارت حزب و حکومت حزبى کار مى کرد و در عمل استقلال نداشت .
در زمان حاکميت برهان الدين ربانى و طالبان شوراى ملى در کشور وجود نداشت ، اما بعد از سقوط رژيم طالبان ، به اساس قانون  اساسى جديد انتخابات دور اول ولسى جرگه براى  ٢٤٩ کرسى به تاريخ ٢٧ سنبله سال ١٣٨٤ برگزار گرديد و دور دوم آن به تاريخ ٢٧ سنبله سال ١٣٨٩ برگزار خواهد شد .
در شوراى که از طريق انتخابات سال ١٣٨٤ به وجود آمده ، نماينده گان ولايات مختلف  که داراى مفکوره هاى مخلتف سياسى اند عضويت دارند و شمارى از آنها وابسته به احزاب نيز ميباشند .
مردم : 
نفوس مجموعى افغانستان حدود ٢٦ ميليون تن تخمين گرديده است  که از جمله هر هفت تن يکتن آنها درکابل زنده گى ميکنند. شهر کندهار در درجه دوم قرار دارد که بيش از نيم ميليون نفوس دارد ، بعد از آن شهر هرات در غرب ، مزار شريف در شمال و شهر جلال آباد در شرق کشور شهرهاى بزرگ ميباشند . حدود ٢،٥ ميليون مهاجر ثبت شده افغان تا حال در پاکستان و ايران زنده گى ميکنند .
از جمله لسانهاى پشتو ، درى ، ازبکى ، ترکمنى ، بلوچى ، پشه يى ، نورستانى و لسانهاى مروج ديگر در کشور پشتو ودرى لسانهاى رسمى دولت ميباشد .
تناسب جنسيت طورى است که در مقابل هر ١٠٠ زن ١٠٣،٢ مرد موجود اند و تعداد اوسط فاميلها ٦،٣ تن ميباشد .
مذاهب :
بيش از ٩٩ فيصد نفوس افغانستان را مسلمانان تشکيل ميدهد که ٨٠ در صد آنها سنى ، ١٩ در صد شيعه و يک در صد پيروان مذاهب ديگر مانند هندو ، سکها و تعداد کم عيسوى ها ميباشند.
تعليم و تربيه :
سطح سواد در افرادى که سن آنها بالاتر از ١٥ سال مى باشد، ٣٤ در صد بوده ، در مردان ٤٣،١ در صد و در زنان  ١٠ الى ١٥ فيصد ميباشد .

تا سال ١٣٨٩ بيش از هفت ميليون دختر و پسر در سطح کشور شامل مکتب شدند ، اما وزارت معارف مى گويد که هنوز پنج ميليون تن ديگر به مکاتب دسترسى ندارند.
به همين ترتيب مشکلات قابل ملاحظه در بخش تعليم و تربيه چون  نبود بودجه و تعمير مکاتب ، رواجهاى موجود در جامعه  و کمبود مکاتب مسلکى مخصوصاً در مناطق روستايى وجود دارد .
اين درحاليست که تعليم رايگان است و تعليمات ابتدايى لازمى است ، اما دسترسى به تعليم و تربيه يک مشکل مى باشد . صرف ١٧،٤ در صد اطفال به مکاتب ابتدايه در قريه هاى خود دسترسى دارند و ٣٧ در صد بايد جهت رفتن به نزديکترين مکاتب ٥ کيلو متر سفر نمايند و ٢٩،٩ فيصد شاگردان بايد بيش از ١٠ کيلومتر سفر نمايند تا به مکتب برسند.
مشکلات مکاتب متوسط نيز مشابه به مکاتب ابتدايه است .  ٧،٧ فيصد شاگردان اين مکاتب در قريه هاى خود مکتب دارند و ٤١ فيصد بايد براى رفتن به مکتب بيش از ١٠ کيلومتر فاصله را طى کنند تا به مکتب برسند.
وضعيت ليسه ها خرابتر از آن است ، چرا که از جمله هر ٥ شاگرد ٣ تن آنها بيش از ١٠ کيلومتر فاصله را طى مى کند تا به مکتب برسند و از جمله پنځ طفل  تنها يک طفل  در پنج کيلومترى ليسه دارند.
در زمان حاکميت طالبان مکاتب دولتى دختران از بين رفته بود، اما در حال حاضر ٣٤ درصد شاگردان را دختران تشکيل ميدهد و ٣٠ فيصد ١٧٥ هزار معلم را زنان تشکيل ميدهند.
بنابر تخمين يونيسف ، بيش از هشتاد فيصد دختران  و حدود ٥٠ فيصد پسران  به مراکز تعليم دسترسى ندارند. به گفته وزارت معارف ، در حال حاضر ( ١٠ سنبله سال ١٣٨٩ ) ٤٢٠ باب مکتب به علت ناامنى در  سطح کشور مسدود ميباشد .
 صحت :
ارقام مرگ ومير در افغانستا ن بلندترين رقم مرگ و مير در سطح جهان مى باشدکه در هر ٥ پنج طفل يک طفل قبل از سن پنج سالگى جان ميدهد و در هر  ٨ خانم يک خانم  به علت مشکلات نسايى ولادى مى مرد.
همچنان ٧٠ فيصد تمام نفوس افغانستان دست رسى به آب صحى آشاميدنى ندارند، حد اوسط زنده گى براى خانمها و اقايان  در افغانستان ٤٤سال اندازه گرديده است،  مردم افغانستان قبل از جنگهاى که در سال ١٣٥٧ آغاز گرديد يک سيستم صحى اصلاح شده داشت و در شهر ها مانند کابل يک سيستم صحى مراقبت نيمه پشرفته وجود داشت. طى حمله روس وجنگهاى داخلى سيستم مراقبت صحى تنها در شهر ها باقى ماند که بعداً بطور کلى از بين رفت.
حدود ٣٠سال جنگهاى مسلسل تقريباً يک ميليون افغان را در کشور معلول نموده است و حدود ٨٠٠٠٠ فرد در اثر ماينها پاهايشان را از دست داده  که اين بلند ترين رقم در جهان مى باشد
بعد از سال ١٣٨١ سيستم مراقبت به صحت در کشور به کمکهاى جامعه جهانى انکشاف يافت و تاکنون تعداد زياد از شفاخانه ها و مراکز صحى ديگر در کشور ايجاد گرديده است.
اما با آن هم در شهر ها٩٠فيصد   و در مناطق دهاتى ٦٥فيصد مردم دستر سى به خدمات صحى دارند.
اقتصاد:
افغانستان يک کشور زراعتى و رو به انکشاف است، ميوه خشک، قالين، پشم وترياک  ازعمده ترين صادرات افغانستان  مى باشد.
مسؤولين دولتى اخيراً گفته اند که افغانستان  معادن طبيعى مانند گاز، نفت خام، سنگ زغال، مس، کرومايت، تالک، باريت، سلفر، سرب، جست، آهن، نمک، سنگ قيمتى و نيمه قيمتى غير استخراج شده به ارزش سه تريليون را دارد.
به اساس گزارش هاى سال ١٣٨٦، توليد مواد مخدر افغانستان بيش از نصف اقتصاد کشور را تشکيل ميدهد که در حکومت طالبان توسعه يافته بود. بيش از ٩٠ فيصد ترياک جهان که مواد خام هيرويين است، در اين کشور تهيه مى شود.

رسانه ها:
در افغانستان بارى نخست در سلطنت امير شيرعلى خان در سال ١٢٩٠ جريده شمس النهار به نشر رسيد و در سال ١٢٤٨شمسى در زمان حاکميت امير حبيب الله خان سراج الاخبار از چاپ بر آمد  که در زمان امير عبدالرحمن خان نيز به نشر ميرسيد.
در دوران امانى مجله اناث تحت نام ارشاد النسوان و انيس که اکنون به گونه روزنامه به نشر ميرسد و ده نشريه ديگر چاپ مى گرديد.
بعد از به پايان رسيدن حاکميت امان الله خان در سال ١٣٠٧، تا زمانى که محمدظاهر در سال ١٣٤٣ آزادى مطبوعات را اعلام نمود ، مطبوعات در سانسور وکنترول دولت بود.
مطبوعات در زمان حاکميت محمد داؤد  و بعداً در زمان حاکميت احزاب خلق و پرچم تحت سانسور دولت بود، اما در اواخر حکومت داکتر نجيب يک تعداد از احزاب نيز نشرات را آغاز نمودند.
رسانه ها در زمان رژيم طالبان نيز به طور کلى در اختيار حکومت قرار داشت  و تلويزيونهاى دولتى نيز اجازه فعاليت را نداشت .
اما بعد از سال ١٣٨١به رسانه هاى آزاد اجازه فعاليت داده شد و اکنون تعداد زيادى از رسانه هاى دولتى، شخصى و ولايتى(محلى) به مصارف اداره هاى شخصى و کمک خارجيها ايجاد گرديده است.

افغانستان
امتیاز به این مطلب

ثبت شرکت در کشور افغانستان

سپتامبر 15, 2018 @ 9:25 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

افغانستان
امتیاز به این مطلب

قانون ثبت شرکت برای اتباع خارجی در افغانستان

ماده ۱- اتباع خارجی اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی که خواسته باشند در افغانستان تجارت نماید مکلفند در صورت قبولی درخواست جواز شان ، برای اخذ جواز تجارتی به وزارت تجارت در کابل مراجعه نمایند
ماده ۲- اتباع خارجی اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی که خواسته باشند در افغانستان تجارت نماید مکلفند برای اخذ جواز تجارتی به مرکز وزارت تجارت در کابل مراجعه نمایند در صورت قبولی درخواستشان جواز نامه تجارتی مورد نظر مطابق شرایط مندرج این فصل در بدل مبلغ (چهارصد) دلار آمریکائی اجرا می‌شود تاجر خارجی مکلف به انجام تایدات فصل ششم این لایحه نیز می‌باشد.
ماده ۳- اتباع خارجی در درخواست خویش باید نوع فعالیت تجارتی خود را واضحا تصریح نمایند.
ماده ۴- تجار خارجی که جواز تجارتی افغانی را حاصل می‌نمایند مکلف به رعایت قوانین نافذ افغانی و انجام تادیات قانونی به دولت افغانستان می‌باشند.
ماده ۵- برای حصول جوازنامه تجارتی خارجی انجام مراتب آتی ضروری است:
الف: تقدیم درخواست تحریری با سه قطعه فوتو.
ب- ارائه تصدیق عدم مسئولیت از مراجع قانونی کشور متبوع درخواست دهنده.
ج- توضیح اسم شرکت، تاریخ تاسیس، اندازه سرمایه و آدرس مرکز اصلی در کشور متبوع درخواست دهنده.
د- ارائه تصدیق یکی از بانکهای کشور متبوع در مورد داشتن اعتبار مالی درخواست دهنده.
ه- تضمین شرکت مورد تاسیس در افغانستان از جانب دفتر مرکزی درخواست دهنده و اتاق تجارت کشور مربوط.
و- تمام اسناد مندرج فوق به تصدیق وزارت خارجه کشور متبوع درخواست دهنده و تائید سفارت افغانی مقیم آن کشور بعد از مهر نشانی شدن از طریق وزارت خارجه دولت افغانستان بوزارت تجارت ارائه می‌گردد.
نوت: کشور متبوع شخصیت حکمی همان کشوریست که شخصیت حکمی مذکور در آنجا تاسیس گردیده است.
ماده ۶- سرمایه ابتدائی شرکتهای تجارتی خارجی مبلغ (یک صد هزار) دلار آمریکائی می‌باشد.
ماده ۷- تاجران خارجی دارنده جواز افغانی صرف مجازند اموال تولیدی شرکت خویش را به افغانستان وارد نمایند و اموال تولیدی سایر کشورها را به افغانستان وارد کرده نمی توانند.
ماده ۸- تاجران خارجی حق پر چون فروشی (خرده فروشی) را ندارند.
ماده ۹- تاجران خارجی می‌توانند تولیدات افغانی را به سایر کشورها صادر نمایند.
ماده ۱۰- جوازنامه تجارت خارجی برای یک سال دارای اعتبار بوده ودر ختم هرسال در صورتیکه تمام مکلفیتها و جایب قانونی خویش را انجام داده باشند برای سال آینده تجدید شده می‌تواند.
ماده۱۱- تاجر خارجی مکلف است دفتر تجارتی حساب خودرا مطابق قوانین نافذه در افغانستان به یکی از زبانهای رسمی افغانستان ترتیب نمایند.
ماده۱۲- محل فعالیت تجارتی تجار خارجی در افغانستان در شهر ( کابل) می‌باشد، در صورتیکه ایجاد نمایندگیهای شرکت در ولایات ضرورت دیده شود به موافقه وزارت تجارت نمایندگی مورد نظر در ولایات مربوطه تاسیس شده می‌تواند در این صورت وزارت تجارت باید با توضیح ضرورت ها موافقه مراجع امنیتی را در مورد حاصل نماید.
ماده ۱۳- تاجر خارجی مکلف است تمام داد و ستد خودرا از طریق بانکهای افغانی اجرا نماید.
ماده ۱۳ - تاجر خارجی با اجازه وزارت تجارت می‌تواند اعضای خارجی دفتر خویش را استخدام کند که این اعضا نمی تواند اضافه ازیک بر هشت تعداد مجموعی پرسنل شرکت باشد ویزه اقامت برای اتباع خارجی بعد از تثبیت ضرورت استخدام آنها از طرف وزارت تجارت از مراجع پاسپورت و ویزه افغانی مطالبه می‌گردد.
ماده ۱۴- تاجر خارجی مکلف است در صورت فسخ قرار داد مستخدمین خارجی موضوع را به وزارت اطلاع دهند مستخدمین مذکور مکلفند طی میعادی که از طریق وزارت تجارت تعیین می‌گردد کشور را ترک نماید.
ماده ۱۵- تاجر خارجی مکلف به حضور در مرکز تجارتی خویش می‌باشد اگر خواسته باشد برای مدتی ازافغانستان خارج شود باید وکیل قانونی خویش را تعیین و بعدا با اجازه وزارت تجارت به خارج برود. به این صورت وکیل قانونی مذکور مکلف به انجام تمام تعهدات بدهیها و و جایب تاجر مذکور می‌باشد.
ماده ۱۶- هرگاه تاجر خارجی برای همیشه افغانستان را ترک نماید وزارت تجارت را درجریان قرار بدهد وزرات تجارت بعداز معلومات از عدم مسئولیت باقیداری از تمام موسسات مربوطه وتصفیه حسابهای نامبرده برای موصوف اجازه ترک افغانستان را می‌دهد وزارت مکلف است دوماه قبل ازتاریخ خروج نامبرده از کشور موضوع را ذریعه اطلاعات جمعی به اطلاع عامه برساند

افغانستان
امتیاز به این مطلب

سرمایه گذاری در کشور افغانستان

سپتامبر 15, 2018 @ 9:25 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

افغانستان
امتیاز به این مطلب

قانون سرمایه گزاری در افغانستان
بخش اول :
ماده ۱
این قانون به منظور تشویق وتقویت سرمایه گذاری خارجی وداخلی خصوصی ایجاد شده است. هدف این قانون، سرمایه گذاری و توسعه اقتصادی، بسط بازار کار، افزایش درآمد ملی، ارتقاء استانداردهای زندگی و کمک به پروسه بازسازی افغانستان می‌باشد.
ماده ۲
تعریف واژگان بکار رفته در این قانون بدین شرح است:
۱) سرمایه گذاری: بهره گیری از سرمایه مالی وغیر مالی مانند پول نقد یا اعتبار، کالا، خدمات و ... (حقوق انحصاری ومالکیت معنوی، علامت تجاری، وحق التالیف) که در شرکت تایید شده است.
۲) شرکت تایید شده: سرمایه گذاری توسط یک فرد یا یک شخص حقوقی، داخلی یا خارجی، همانگونه که در این قانون آمده است.
ماده ۳
افراد حقیقی وحقوقی افغانی واجد شرایط قانونی وافراد حقیقی وحقوقی خارجی که درکشور متبوع خود از نظر قانونی واجد شرایط هستند تا به امر تجارت بپردازند، با استفاده از این قوانین، می‌توانند در همه بخش های خدماتی و زیر ساختی اقتصادی سرمایه گذاری نمایند.
ماده ۴
متعاقب یک بررسی جامع، بر اساس این قانون گذاری، مجوز عملکرد برای سرمایه گذاری توسط کمیته عالی سرمایه گذاری (HCI) اعطا خواهد شد.
ماده ۵
جهت جذب سرمایه، HCI حوزه های مختلف مناسب سرمایه های خصوصی را در دسترس عموم قرار خواهد داد.
ماده ۶
سرمایه های خصوصی داخلی و خارجی و معاملات مشترکی که مشمول این قانون هستند می‌توانند به صورت یکی از موارد ذیل باشد:
۱- ۱۰۰ درصد سهام خصوصی داخلی
۲- ۱۰۰ درصد سهام خصوصی خارجی
۳- هر نوع تلفیقی از سرمایه سهامی بخش خصوصی خارجی وداخلی
۴- مشارکت های تجاری مشترک دولتی یا خصوصی وداخلی یا خارجی
با توجه به دو مورد آخر، درصد وتوزیع سهام با توافق طرفین تعیین خواهد شد.
بخش دوم: مقام هماهنگ کننده و کنترل کننده
ماده ۷
HCI عالی ترین مقام تصمیم گیرنده برای ایجاد، پشتیبانی، تشویق و توسعه سرمایه های داخلی وخارجی در کشور می‌باشد. این هیئت متشکل است از:
وزیر بازرگانی- وزیر دادگستری- وزیر امور خارجه- وزیر امور مالی- وزیر برنامه ریزی- وزیر بازسازی
هر وزیر مسئولیت شرکت در جلسات پروژه های سرمایه گذاری مربوطه را بر عهده دارد. وزرا می‌توانند نماینده ای را از طرف خود برای این جلسات تعیین کنند. خدمات مربوط به کمیته عالی سرمایه گذاری تحت اختیار قانونی وزارت بازرگانی می‌باشند.
ماده ۸
هر ساله دو نماینده علی البدل از بخش سرمایه گذاری خصوصی با HCI همکاری می‌کنند.
ماده ۹
HCI سالی دوبار به کابینه گزارش می‌دهد (هر شش ماه)، این کمیته گزارشات را منتشر می‌سازد.
ماده ۱۰
HCI وظیفه پیگیری پیشنهادات پروژه های سرمایه گذاری را برای کارایی اقتصادی و اقدام کارشناسانه انجام خواهد داد. در این راستا، HCI از موارد ذیل تشکیل شده است:
۱- چهار متخصص فنی
۲- دو نماینده از سرمایه گذارها
اعضای گروه فوق هر ساله عوض می‌شوند.
ماده ۱۱
HCI سرمایه اولیه را مبتنی بر ارزیابی بازار داخلی تعیین خواهد کرد، در صورت اعتراض سرمایه گذار نسبت به این ارزیابی، یک شرکت ارزیابی کننده مرضی الطرفین، ارزش را تعیین می‌کند.
ماده ۱۲
بازرگانی تایید شده مسئولیت سازماندهی دفاتر حسابداری را بر عهده دارد که می‌تواند بر اساس استانداردهای بین المللی توسط شرکت های حسابداری غیر وابسته ممیزی می‌شود. شرکت ممیزی غیر وابسته توسط HCI انتخاب خواهد شد.
بخش سه: تعهدات، امتیازات و معافیت های شرکت های تایید شده
ماده ۱۳: درآمدها
۱- سرمایه گذاری کوتاه مدت: زمان تعیین شده برای معافیت های مالیاتی چهار سال از زمان صدور مجوز خواهد بود، و یا سه سال از شروع تولید، مبنی بر این که کدام یک مقدم باشد، و این معافیت سه برابر ارزش سرمایه گذاری را در بر می‌گیرد.
۲- سرمایه گذاری میان مدت: جدول زمانی برای معافیت های مالیاتی شش سال از صدور یا پنج سال از شروع تولید است، مبنی بر این که کدام یک مقدم باشد، و این معافیت یک و نیم برابر ارزش سرمایه را در بر می‌گیرد.
۳- سرمایه گذاری دراز مدت: جدول زمانی برای معافیتهای مالیات هشت سال از صدور مجوز خواهد بود و یا هفت سال از شروع تولید، مبنی بر این که کدامیک مقدم باشد، و این معافیت برابر با ارزش سرمایه است.
در مورد شرایط خاص سرمایه گذاری که نیاز به بسط زمانی دارد، با توجه به معیارهای جهانی، HCI توسعه زمانی را تعیین خواهد کرد.
در تمام بندهای این ماده، با استرداد مبلغ مذکور، سرمایه گذار حائز شرایط معافیت مالیاتی بیشتر نمی باشد.
ماده ۱۴
HCI، با توجه به استاندارهای جهانی، شرایط سرمایه گذاری را تحت هر بند ماده ۸ تعیین خواهد کرد.
ماده ۱۵: عوارض گمرکی
تولید شرکت از هر نوع تعرفه ومالیاتهای صادراتی به مدت ده سال از صدور مجوز معاف خواهد بود.
ماده ۱۶: اجاره مستغلات
سرمایه گذاران خارجی، اعم از دراز مدت، میان مدت و کوتاه مدت، می‌توانند به مدت سی، بیست و یا ده سال مستغلات را اجاره کنند. HCIبنا بر دلایل موجه و یا در صورت نیاز می‌تواند این مدت را افزایش دهد.
ماده ۱۷: انتقال سرمایه، منافع ، بهره و وامها
انتقال سرمایه وبهره بازرگانی خصوصی خارجی و وام و بهره ایجاد شده از سرمایه گذاری می‌تواند تحت محدودیت های ذیل انتقال یابد:
۱- سرمایه گذاری خارجی ثبت شده و سود حاصله از سرمایه که مجددا سرمایه گذاری می‌شود می‌تواند بعد از یک دوره هفت ساله انتقال یابد.
۲- بهره و میزان اصلی وامها می‌تواند تا میزان قید شده در قرارداد انتقال یابد.
ماده ۱۸
اتباع خارجی شرکت های تایید شده می‌توانند هفتاد درصد درآمد خود را، بعد از پرداخت عوارض و مالیات انتقال دهند.
ماده ۱۹: فروش
سرمایه گذاران خارجی و سرمایه گذاران افغان با سرمایه خارجی می‌توانند بعد از تراز دفاتر حسابداری قانونی خود و تایید HCI شرکت را به فروش برسانند.
ماده ۲۰
سرمایه گذاران مذکور در ماده ۱۹ می‌توانند سرمایه و درآمد حاصل از فروش را انتقال دهند.
ماده ۲۱
سرمایه گذاران خارجی و داخلی با سرمایه خارجی می‌توانند با توجه به ایین نامه ها، و کسب مجوز از HCI، رعایت مقررات تجاری، و مشخص کردن دفاتر حسابداری قانونی خود، و انتقال سرمایه به کشور مورد نظر، منحل شوند.
ماده ۲۲: خرید و فروش سهام
سرمایه گذار خارجی تایید شده می‌تواند سهام خود را به شهروندان افغانی یا به دولت افغان بفروشد.
ماده ۲۳
هر گاه فروش سهام توازن مالی یا مدیریتی را بر هم بزند، آنگاه HCIمی تواند از فروش سهام جلوگیری به عمل آورد.
ماده ۲۴
خرید، فروش، یا استفاده از حق انحصاری و علامت تجاری، و دانش فنی مربوط به سرمایه گذاری تایید شده، مطابق با توافق قراردادی سرمایه گذار انجام خواهد شد.
ماده ۲۵
سرمایه گذاران تایید شده خارجی وداخلی این حق را دارند تا از تسهیلات بانکی افغانستان استفاده کنند تا برای ارز خارجی خود حساب بانکی افتتاح نمایند. همچنین این حق را دارند تا از اعتبار خود استفاده کنند یا وام بگیرند تا سرمایه گذاری خود را در کشور افزایش دهند.
ماده ۲۶
سرمایه گذاران خارجی وداخلی توصیف شده در این قانون سرمایه گذاری نمی توانند کالاها و اقلامی را وارد کنند که جزء مواد اولیه تولیدات آنان نمی باشد.
ماده ۲۷
سرمایه گذاران خارجی وداخلی در محدوده امکانات خود برای انتخاب افغان های ماهر جهت پرسنل خود، و آموزش فنی و کمک به تقویت دانش فنی کارکنان خود مسئول  می‌باشند.
بخش چهار: متفرقه
ماده ۲۸: مصادره، ضبط و ملی سازی
دولت بدون روند قانونی وحکم دادگاه واجد صلاحت قانونی حق مصادره، ضبط یا ملی سازی را ندارد.
ماده ۲۹
سلب مالکیت سرمایه گذاری های خارجی یا داخلی تنها با توجه به امنیت داخلی مجاز است که درآن دولت باید قبلا بهای منصفانه بازار را بپردازد که توسط شرکت ارزیاب بین المللی غیر وابسته تعیین خواهد شد.
ماده ۳۰
سرمایه گذاران خارجی و داخلی خصوصی می‌توانند مبالغی را انتقال دهند که در نتیجه ملی سازی و مصادره دولت به دست آمده اند.شکایات شرکتهای تایید شده به HCI خواهد رسید و تصمیمات مقتضی توسط HCI اتخاذ خواهد شد.
ماده ۳۱
ساخت خط لوله، زیر ساخت ارتباطات تلفنی دور برد، صنایع گاز و نفت ومعادن از این قانون سرمایه گذاری مستثنی خواهند بود. سرمایه گذاری در این بخش ها تحت قانونی جداگانه تنظیم می‌شود.
ماده ۳۲: حل و فصل مناقشه
مناقشه بین سرمایه گذاران داخلی وخارجی در برابر HCIو کارمندان و هویتهای دولتی می‌تواند مستقیما به روشی دوستانه با رعایت و توجه به قواعد این قانونگذاری و مستندات شرکت تایید شده و قراردادها مشخص که در این خصوص به امضا و توافق رسیده است، حل و فصل شود.
اگر مناقشات به این شیوه حل و فصل نشوند، آنگاه با توجه به مناقشات بین دولت ها وشهروندان خارجی یا مطابق با قانون حکمیت کمیسیون سازمان ملل و قوانین بین المللی، طرفین میتوانند به کنوانسیون ۱۸ مارس ۱۹۶۵ واشنگتن رجوع کنند.
ماده ۳۳
تصمیمات مبتنی بر کنوانسیون بین المللی جهت حل مناقشه یا قانون حکمیت نهایی خواهد بود وطرفین تسلیم رای آن هستند.
ماده ۳۴
HCI مقرراتی برای اعمال این قانون صادر می‌کند، مشروط بر این که این قوانین در تضاد با قانون فعلی و دیگر قوانین کشور نباشند.
ماده ۳۵
هر گاه مفاد این قانون سرمایه گذاری با مفاد دیگر قوانین موجود مربوط به سرمایه گذاری خصوصی خارجی و داخلی تناقض داشته باشد، مفاد این قانون سرمایه گذاری اعمال خواهد شد. ماده ۳۶
این قانون بعد از امضای رئیس دولت معتبر خواهد بود و در روزنامه دولتی انتشار خواهد یافت، قانون سرمایه گذاری داخلی و خارجی خصوصی که در روزنامه رسمی شماره ۷۹۷ (مورخ ۸/۸/۱۴۲۲ هجری قمری) انتشار یافته است، باطل و بی اعتبار می‌باشد.
۲-۳- مقررات مربوط به دریافت کارت بازرگانی:
متن کامل مقررات چگونگی اخذ کارت بازرگانی توسط اتباع کشورهای خارجی در افغانستان برای انجام فعالیتهای تجاری
ماده ۴۸- اتباع خارجی اعم از اشخاص حقیقی وحقوقی به منظور تجارت در افغانستان مکلفند برای اخذ جواز تجارتی به مرکز وزارت تجارت در کابل مراجعه نمایند در صورت قبولی در خواستشان جواز نامه تجارتی مورد نظر مطابق شرایط مندرج این فصل در بدل مبلغ (چهار صد) دلار آمریکایی اجرا ی شود تاجر خارجی مکلف به انجام تادیات فصل ششم این لایحه نیز می‌باشد.
ماده ۴۹
اتباع خارجی در درخواست خویش باید نوع فعالیت تجاری خود را واضح و تصریح نمایند.
ماده ۵۰
تجار خارجی که جواز تجارتی افغانی را حاصل می‌نمایند مکلف به رعایت قوانین نافذه افغانی و انجام تادیات قانونی به دولت افغانستان می‌باشند.
ماده ۵۱
برای حصول جواز نامه تجارتی خارجی انجام مراتب آتی ضروری است:
الف- ارائه درخواست کتبی با سه قطع عکس
ب- ارائه تصدیق عدم مسئولیت از مراجع قانونی کشور متبوع درخواست دهنده.
ج- توضیح اسم شرکت، تاریخ تاسیس، میزان سرمایه و آدرس مرکزی در کشور متبوع درخواست دهنده.
د- ارائه تصدیق یکی از بانکهای کشور متبوع در مورد داشتن اعتبار مالی درخواست دهنده.
ه- تضمین شرکت مورد تاسیس در افغانستان از جانب دفتر مرکزی درخواست دهنده و اتاق تجارت کشور مربوط.
و- تمام اسناد مندرج فوق به تایید وزارت خارج کشور متبوع درخواست دهنده و تائید سفارت افغانی مقیم آن کشور بعد از ممهور شدن از طریق وزارت امور خارجه دولت افغانستان به وزارت تجاری ارائه می‌گردد.
کشور متبوع شخصیت حقیقی همان کشوریست که شخصیت حقیقی مذکور در انجا تاسیس گردید است.
ماده ۵۲
سرمایه اولیه شرکتهای تجاری خارجی مبلغ (یک صد هزار) دلار آمریکا می‌باشد.
ماده ۵۳
تاجران خارجی دارنده جواز افغانی صرفا مجازند اموال تولیدی کشور خویش را به افغانستان وارد نمایند وحق واردات از سایر کشورها را به افغانستان ندارند.
ماده ۵۴
تاجران خارجی حق خرده فروشی ندارند.
ماده ۵۵
تاجران خارجی می‌توانند تولیدات افغانی را به سایر کشورها صادر نمایند.
ماده ۵۶
جواز نامه تجارت خارجی برای یک سال دارای اعتبار بوده و در پایان هر سال در صورتی که تمام تکالیف قانوی خویش را انجام داده باشند می‌تواند برای سال آینده نیز تجدید شود.
ماده ۵۷
تاجر خارجی مکلف است دفتر تجارتی حساب خود را مطابق قوانین نافذه در افغاستان به یکی از زبانهای رسمی افغانستان مرتب نمایند.
ماده ۵۸
محل فعالیت تجارتی تجار خارجی درافغانستان در شهر (کابل) می‌باشد در صورتی که ایجاد نمایندگیهای شرکت در ولایت ضروری باشد با موافقت وزارت تجارت، نمایندگی مورد نظر در ولایات مربوطه می‌تواند تاسیس شود. در اینصورت وزارت تجارت باید با توضیح ضرورت ها مواقفت مراجع امنیتی را در آن مورد حاصل نماید.
ماده ۵۹
تاجر خارجی مکلف است تمام داد و ستد خود را از طریق بانکهای افغانی اجرا نماید.
ماده ۶۰
صدور پاسپورت و ویزای ورود و خروج تاجر خارجی بر اساس درخواست شخص و با مراجعه و ارائه جواز به یکی از شعب ذیربط وزارت تجارت افغانی صورت می‌گیرد. تمدید ویزای اقامت تاجر خارجی تابع جوازنامه وی بوده و همه ساله بعد از تجدید جواز تجارتی اجرا می‌گردد.
ماده ۶۱
تاجر خارجی با اجازه وزارت تجارت میتواند اعضای خارجی دفتر خویش را استخدام کند که این اعضا نمی توانند بیش از یک هشتم تعداد پرسنل شرکت باشند. ویزا اقامت برای اتباع خارجی بعد از تثبیت ضرورت استخدام آنها از طرف وزارت تجارت از مراجع قانونی صادر می‌گردد.
ماده ۶۲
تاجر خارجی مکلف است در صورت فسخ قرارداد مستخدمین خارجی موضوع را به وزارت تجارت اطلاع دهد مستخدمین مذکور مکلفند طی میعادی که از طریق وزارت تجارت تعیین میگردد کشور را ترک گویند.
ماده ۶۳
تاجر خارجی مکلف بحضور در مرکز تجاری خویش می‌باشد اگر خواسته باشد برای مدتی از افغانستان خارج شود باید نخست وکیل قانونی خویش را تعیین و بعدا با اجازه وزارت تجارت بخارج برود بدین ترتیب وکیل قانونی مذکور مکلف بانجام تمام تعهداتف بدهیها و وظایف تاجر مذکور می‌باشد.
ماده ۶۴
هر گاه تاجر خارحی برای همیشه افغانستان را ترک نماید وزارت تجارت را در جریان قرار می‌دهد وزارت تجارت پس از استعلام از عدم مسئولیت و اخذ تایید از تمام موسسات مربوطه وتصفیه حساب نامبرده، اجازه ترک افغانستان را به وی می‌دهد. وزارت تجارت مکلف است دو ماه قبل از تاریخ خروج تاجر نامبرده از کشور موضوع را از طریق رسانه اطلاعات جمعی باطلاع عموم برساند.
ماده ۶۵
تاجر خارجی و مستخدمین آن مکلف اند در مدت اقامت خویش در افغانستان در امور دینی، سیاسی وامنیتی افغانستان بصورت مستقیم ویا غیر مستقیم تشبث و مداخله ننمایند.
این قانون از تاریخ توشیح رئیس دولت نافذ ودر جریده رسمی نشر می‌گردد وبا انفاذ آن قانون سرمایه گذاری خصوصی داخلی وخارجی و مقرره تنظیم اجراآت و فعالیت های اداره مرکزی تشویق و انکشاف سرمایه گذاری خصوصی منتشره جریده رسمی شماره (۷۹۷) مورخ: ۸/۲/۱۴۲۲ ه.ق ملغی شمرده می‌شود .

افغانستان
امتیاز به این مطلب

بالا