×

پشتیبانی

پشتیبانی

1 : مراجعه حضوری
2 : تماس تلفنی
3 : همراه & ایمیل موسسه

[email protected] در صورت وجود هر گونه مشکل یا سوال می توانید با ما از طریق ایمیل در تماس باشید. با تشکر

ساعات کاری موسسه

شنبه-چهارشنبه : 9 صبح الی 5 بعدازظهر
پنج شنبه : 9 صبح الی 2 بعدازظهر
جمعه : فقط با وقت قبلی

درباره کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

کشور مشترک‌المنافع دومینیکا جزیره‌ای است در آب‌های دریای کارائیب که منابع معدنی اندکی دارد و بیشتر اقتصادش بر پایه صادرات موز می‌گردد.

این کشور در شرق قاره آمریکا در نزدیکی مناطق تحت حفاظت فرانسه، گوادلوپ و مارتینیک قرار گرفته است و مدتی نیز مستعمره فرانسه بود. به همین دلیل گاهی آن را دومینیکای فرانسه نیز می‌خوانند. اما این کشور مدت‌ها مستعمره انگلیس بود و هم‌اکنون جزو کشورهای مشترک‌المنافع است.

دومینیکا را نخستین بار کریستف کلمب و در طی سفر دومش به "دنیای جدید" کشف کرد. بخش زیادی از جمعیت این کشور از نسل برده‌هایی هستند که در قرن ۱۸ میلادی به دومینیکا برده شدند.

سیاست در دومینیکا

رئیس جمهور در این کشور رئیس حکومت است و با رای خانه نمایندگان یا همان مجلس قانونگذاری این کشور برای دوره‌ای پنج ساله برگزیده می‌شود.

رئیس دولت نخست وزیر است که رئیس جمهور او را انتخاب می‌کند. رئیس جمهور با همفکری نخست وزیر اعضای کابینه را تعیین می‌کند.

قوه مقننه این کشور خانه نمایندگان است که ۳۰ کرسی دارد. ۲۱ نماینده آن با رای مردم انتخاب می‌شوند.

۹ نماینده را که با نام سناتور خوانده می‌شوند یا رئیس جمهور تعیین می‌کند یا دیگر نمایندگان با رای‌گیری انتخاب می‌کنند. دوره نمایندگی پنج ساله است.

اقتصاد در دومینیکا

تولید ناخالص داخلی این کشور ۶۴۸ میلیون دلار است. ۲۵ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور ۲۳ درصد است. ۳۰ درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن 7/2 درصد بود.

محصولات صادراتی این کشور شامل موز، صابون، سبزیجات، گریپ‌فروت و پرتقال است که به کشورهای انگلیس (8/24درصد)، جامائیکا (3/12 درصد)، آنتیگوآ و باربودا(8/9درصد)، گویانا(3/8 درصد)،چین(9/7 درصد)،ترینیداد ‌و‌ توباگو(4/5 درصد) و سنت لوسیا(5/4درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل کالاهای تولیدی کارخانه‌ای، ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد غذایی و مواد شیمیایی است که از کشورهای آمریکا (3/25درصد)، چین (7/22درصد) ترینیداد و توباگو (8/13 درصد) و کره جنوبی (8/4درصد) وارد می‌شود.

مردم دومینیکا

جمعیت این کشور حدود ۷۵ هزار نفر با میانگین سنی ۲۹ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۸ و برای مردان این کشور ۷۲ سال است.

۸۷ درصد از مردم آن سیاه‌پوست هستند. زبان رسمی این کشور انگلیسی است.

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

دومینیکا در یک نگاه

مساحت

۷۵۴ کیلومتر مربع

جمعیت

۷۲،۵۱۴ نفر

پایتخت

روسو

واحد پول

دلار کارائیب شرقی

دامنه اینترنتی

dm.

پیش شماره

۷۶۷ ۱+

تحصیل در کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

همانطور که ۱۱ دانشگاه در جمهوری دومینیکا در رتبه بندی  دانشگاه QS  آمریکای لاتین قرار دارد دانشگاه ایبروآمینریکا بالاترین رتبه را در ۱۲۳ دانشگاه را داراست.

همانند پونتوسیته کالج کاتولیکا مادره ی ماسترا، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد، بسیاری از مؤسسات آموزش عالی کشور نسبتا جوان هستند، در نیمه دوم قرن بیستم تاسیس شده است.

بسیاری از کالج ها در این کشور متخصص در زمینه فن آوری هستند – مانند Instituto Tecnológico در سانتو دومینگو . برای مثال، موسسات غیر انتفاعی خصوصی مانند دانشگاه پدرو هنریکس ارونه (UNPHU) دوره های مختلفی را در موضوعات مختلف ارائه می دهند – از هنر و علوم انسانی گرفته تا علم و فناوری.

همانطور که انتظار میرود، هزینه های سیستم عآموزشی عمومی (دولتی)  پایین تر است، و موسسات خصوصی هزینه های متفاوتی دارند، که اغلب برای هرواحد درسی هزینه می شود. به طور کلی، تحصیلات عالی در جمهوری دومینیکا یک گزینه نسبتا مقرون به صرفه است. دانشگاه های دومینیکا دارای مقاطع  کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا میباشند – هرچند بازار فارغ التحصیلان نسبتا جدید است.

زندگی برای دانشجویان در جمهوری دومینیکا

جمهوری دومینیکا ممکن است یک مقصد سنتی برای دانشجویان بین المللی باشد، اما دارای یک سنت معتبر از آموزش عالی است. در واقع، ادعا می شود که این کشور مکان  اولین دانشگاهی است که در آمریکا تاسیس شده است: دانشگاه سانتو توماس آکینو، که در سال ۱۵۳۸ تأسیس شد.

همانند بسیاری از آمریکای لاتین، زبان مادری اسپانیایی است و میراث فرهنگی بر ترکیبی از تأثیرات بومی، اروپایی و آفریقایی تمرکز دارد.

تأثیر ایالات متحده – شریک تجاری اصلی جمهوری دومینیکا – نیز مشهود است، مثلا در عشق به بیس بال کشور. این لیگ ملی خود را دارد، و همچنین اولین صادر کننده استعدادهای تحصیلی به ایالات متحده است.

همانطور که در بسیاری از بخش های آمریکای لاتین، دانشجویان این کشور که در حال تحصیل هستند، به جای زندگی در خوابگاه های دانشجویی در خانه های خود زندگی میکنند.زندگی با یک خانواده میزبان قطعا یک گزینه خوب برای دانشجویان است، اما اگر شما ترجیح می دهید در خوابگاه دانشجویی باشید این گزینه نیز در دسترس است. دانشگاهها یا سازمانها در هر دو مورد  به دانشجویان کمک می کنند.

آموزش و پرورش در جمهوری دومینیکا

جمهوری دومینیکا یک برنامه آموزشی برای دانشجویان دارد. آموزش ابتدایی در سن سه سالگی شروع می شود. دانش آموزان تا رسیدن به سن ۱۷ سالگی تحصیل را ادامه می دهند. این قانون توسط دولت آزادانه ارائه می شود. با این حال، دانش آموزانی که در مناطق دور افتاده زندگی می کنند دسترسی تحصیلی به صورت محلی ندارند. پس از اتمام این سال های مدرسه، دانش آموزان می توانند در یک مدرسه متوسطه ثبت نام کنند که حدود دو سال طول می کشد. سپس دانش آموزان می توانند به دوره متوسطه منتقل شوند که می تواند تا چهار سال ادامه یابد. در این سطح، دانش آموز یک بچلیراتو را به دست می آورد، که معادل یک دیپلم دبیرستان است.

متاسفانه تنها تعداد بسیار کمی از دانش آموزان به این سطح می رسند. این به خاطر دانش آموزانی است که در مناطق کم درآمد زندگی می کنند. سختی های مالی در بسیاری از نقاط کشور، میزان تحصیلات دانشجویان را در بر می گیرد. حتی در مناطقی که دانشجویان ثروتمندتر هستند، هنوز در نظر گرفته نشده است که زندگی لوکس با هر نوع استاندارد غرب داشته باشند، دانش آموزان در مدارس دولتی تحصیل نمیکنند بلکه اکثر آنها در مدارس خصوصی در حال تحصیل هستند. اکثر مدارس خصوصی در جمهوری دومینیکا موسسات مذهبی هستند، زیرا این کشور دارای پایگاه دینی قوی است.

علاوه بر این گزینه های تحصیلی، دانش آموزان می توانند در مدارس حرفه ای ثبت نام کنند. این مدارس در دسترس عموم هستند. اکثر مدارس حرفه ای در صنایع خودرو سازی، کشاورزی و صنایع مشابه آموزش می دهند. با این حال، حتی این نوع آموزش برای بسیاری از دانش آموزان قابل دسترس نیست.

 

تعدادی از دانشگاه ها در کشور وجود دارد. باز هم، اکثر این موارد توسط سازمان های مذهبی حمایت می شوند، از جمله تعداد زیادی که بین المللی هستند. برخی از این مدارس در زیر ذکر شده است:

Universidad Autonoma de Santa Domingo

Universidad Iberoamericana

Pontificia Universidad Catolica Mardre y Maestra

Universidad APEC

Universidad del Caribe

از آنجایی که اکثر این مدارس خصوصی هستند، معمولا برای خود مدارس شرایطی برای ثبت نام دانشجویان محلی و بین المللی ایجاد می شود. در حالی که اکثر دانشجویان خارجی را قبول می کنند، برای دانشجویان در این دوره ها رایج نیست. علاوه بر این هزینه های تحصیلات توسط مدرسه تعیین می شود. بورس تحصیلی اغلب برای دانش آموزان محلی در دسترس است، اما در اکثر موارد دانشجویان بین المللی نیست.

جلسات آموزشی نیز توسط مدارس تعیین شده است. اکثر این رشته ها مطابق با خواسته دانشجویان بین المللی است. بسیاری از دانش آموزان در برشته هایی مانند رشته های زیر تحصیل میکنند:

برنامه های اجتماعی و فرهنگی

اسپانیایی

پزشکی

کشاورزی

کسب و کار

مهندسی

برنامه تحصیل در خارج از کشور یکی از موثرترین شیوه ها برای ثبت نام دانشجویان در دوره ها در جمهوری دومینیکا است.

ویزای دانشجویی

اگر دانش آموز قصد دارد در یک برنامه ثبت نام کند و در کمتر از ۹۰ روز در کشور باشد، او برای تحصیل در اینجا نیازی به ویزای تخصصی ندارد. دانش آموزانی که قصدماندن دارند، باید پذیرش از دانشگاه داشته باشند که نشان می دهد که دانش آموز به یک برنامه پذیرفته شده است. درخواست ویزای دانشجویی در وب سایت کنسولگری شما برای منطقه شما موجود است.

بیمه سلامت

دانش آموزان از طریق برنامه های عمومی در اینجا برای هیچ یک از نیازهای پزشکی بیمه نمی شوند. دانش آموزان بین المللی باید سیاست بیمه درمانی خود را که برنامه تحصیلی خود را در خارج از کشور اعمال می کنند، دریافت کنند. فرآیند مهاجرت به دانشجویان نیاز دارد که این نوع بیمه را نیز داشته باشند.

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

ویزای کاری کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

کشور دومینیکا برای افرادی که به دنبال سواحل دریای و آب و هوای جزیره ای  هستند مناسب می باشد زیرا که دومینیکا کشوری است جزیره ای در دریای کارائب این کشور معمولا دارای محیطی  بسیار مناسب  برای  گردشگر و همچنین افرادی که  به دنبال  ماجراجویی، و یا حتی برای کسانی که به دنبال یک زندگی آرام، بدون استرس هستند، می باشد . افرادی که قصد کار  در امارت مشترک دومینیکا را دارند ، برای این موضوع فرد نیازمند  به مجوز کار نیاز می باشد  و فرد  هم اکنون باید یک شغل داشته باشد.

مجوز کار در دومینیکا:

بر خلاف بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، دومینیکا یک ویزای کار منحصر به فرد را به تنهایی ارائه نمی دهد. آنچه که واقعا  فرد نیاز دارد مجوز کار می باشد . اگر این اجازه کار برای شغل که شش ماه یا بیشتر طول می کشد اعطا می شود، این مجوز می تواند اجازه اقامت دائم را نیز به فرد  بدهد.

مجوز کار برای یک سال کامل معتبر است و می تواند سالانه تمدید شود. با این حال، به یاد داشته باشید که در حال حاضر یک قانون وجود دارد که به موجب قانون مالکیت بیگانه، غیر شهروندان را از خرید یا ملک و  زمین در دومینیکا محدود می کند. داشتن مجوز کار هیچ کس را از این قانون معاف نخواهد کرد.

به منظور واجد شرایط بودن اجازه کار در خارج از کشور در دومینیکا، متقاضیان  باید موارد ذیل را ارائه دهند:

دو نسخه کامل از application

یک لایحه واضح از وضعیت سلامتی

پیشنهاد کار / نامه از کارفرما تایید موقعیت و پذیرش مسئولیت متقاضی

گزارشی از پلیس  از شهر و محل اقامت متقاضی

بلیط بازگشت یا اثبات بودجه برای پوشش یک بلیط بازگشت

دو عکس شبیه به  سبک گذرنامه

هزینه ها و دریافت هزینه های application

گواهی ازدواج در صورت لزوم

دو عدد رضایت نامه شغلی

سه نسخه کتبی از پست های کاری را برای موقعیت کاری جدید  ارسال نماید

گذرنامه که  حداقل شش ماه معتبر می باشد

تمدید مدت اقامت در ویزای توریستی برای پوشش دادن زمان انتظار

فتوکپی گذرنامه  و وضعیت بیوگرافی قرد

اگر خود کارمند: بیانیه بانک و گواهی ثبت نام

 

شروع کسب و کار:

اگر شما یک کارآفرین هستید که مایل است از طریق مالکیت و کسب و کار در دومینیکا راه خود را طی می کنند، در این صورت فرد می تواند درخواست مجوز کار را برای دریافت پروسه را  آغاز کنند. هنگام پیروی از این فرآیند، فرد  باید قبلا در دومینیکا  ساکن باشد. فرد  می تواند برای اداره کار مناسب در Dominica از طریق وزارت کار درخواست دهد. این روند می تواند چندین ماه طول بکشد، بنابراین مطمئن شوید که در مدت زمان طولانی در کشور قرار دارید. این می تواند از هر دو هفته تا هفت ماه طول بکشد، پس بهتر است فرد خود را آماده کند.

پس از تقاضای اجازه کار در دومینیکا، فرد  به  ارائه لیست اسنادی که  در بالا مطرح گردیدف  نیاز خواهد داشت. به غیر از آن فرد  باید نام و نام خانوادگی کسب و کار خود را جستجو کند و فرد حتما باید  یک وکیل با داشته باشد تا نیازهای کاغذی بیشتری را برای کار بررسی نماید. این احتمالا شامل موارد ذیل و اطلاع مدیران خواهد بود..

فرد باید کسب و کار خود را با ثبت نام تجاری ثبت کند و برای شناسه کاری خود  شماره مالیاتی خود را  ثبت نماید. سپس به موسسه امنیت اجتماعی برود و به فردی که دعوتنامه از کارفرما دارد ثبت نام کنند. هنگامی که این مراحل تکمیل می شود، پس از این پروسه  در مسیر راه اندازی کسب و کار فرد می تواند  در کشور زیبا از دومینیکا کار کند و سکنی گزیند.  پس از دریافت مجوز کار ، بقیه مراحل  زمان بسیار کمی را نیاز دارد .

 

کسب و کار از طریق ویزای طلایی / سرمایه گذاری:

فرد می تواند یک کسب و کار در خارج از کشور را در دومینیکا خریداری کند تا خود فرد از این طریق شروع به کسب و کار نماید. اگر فرد بخواهد  املاک و مستغلات خریداری کند حداقل ۱۰۰،۰۰۰ دلار،  باعث می شود فرد مستقیما به شهروندی دومینیکا در بیاید. این از طریق برنامه سرمایه گذاری از طریق شهروندی است و ارزان ترین برنامه در جهان محسوب می شود . اگر هدف شما این است که از طریق مالکیت کسب و کار در دومینیکا کار کنید،  می تواند شانس  ارزش بررسی این برنامه را به خود بدهید .

چشم انداز کاری راهنمای مصرف منابع:

اقتصاد دومینیکا در گذشته به شدت وابسته به کشاورزی بوده است – صادرات موز، در بخش کشاورزی به صورت چشمگیری انجام می شود. با این حال، در سال های اخیر، دولت تلاش می کند تا از این وابستگی به محصول جلوگیری کند و بیشتر به اکوتوریسم به عنوان یک نیروی محرک اقتصادی توجه کند. علاوه بر گردشگری، دومینیکا نیز در زمینه هایی نظیر آموزش پزشکی، صنعت مالی دریایی و منابع انرژی زمین گرمایی تمرکز فراوان دارد.

تجارت برای این کشور بسیار مهم می باشد. صادرات و واردات به ترتیب ۸۱ درصد کل تولید ناخالص داخلی دومینیکا را تشکیل می دهند. بخش مالی در حال حاضر توسعه نیافته است، اما دومینیکا در حال پی  این است تا اقتصاد خود را رشد دهد. کشور در حال حاضر مشوق های مالیاتی فراوانی برای کسانی که مایل به انجام کسب و کار هستند، می باشد و  یا در غیر این صورت سرمایه گذاری در اقتصاد خود را در اختیار افراد قرار می دهد.

به عنوان مثال دومینیکا   در حال تلاش برای حرکت از یک اقتصاد متمرکز به کشاورزی به اقتصاد متمرکز بر خدمات است. در اینجا تقسیم جاری اقتصاد فعلی و چشم انداز کاری عبارت اند از:

نرخ بیکاری: ۲۳٪

حداقل دستمزد: EC $ 4.05 ($ 1.50 USD) در هر ساعت یا EC $ 162.00 ($ 60 USD) در هفته

صنایع اصلی:

صابون، روغن نارگیل، گردشگری، کافرا، مبلمان، بلوک های سیمان، کفش

کشاورزی: ​​موز، مرکبات، انبه، محصولات ریشه ای ، نارگیل، کاکائو

نیروی کار:

کشاورزی ۴۰٪

صنعت ۳۲٪

خدمات ۲۸٪

و در آخر می توان این گونه نتیجه گرفت که جزایر کارائب مانند دومینیکا هر روزه رو به سوی پیشرفته شدن قدم بر میدارد و با ایجاد فرصت های شغلی در بخش های صنعتی /کشاورزی/بازرگانی  ودادن مجوز کار به افراد و همچنین ایجاد فرصت های سرمایه گذاری فروان  نیل به هدف بهتر شدن در سود و پیشرفته شدن دارد.

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

ثبت شرکت در کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

از آنجا که دومینیکا یکی از مقاصد سرمایه­گذاری در جهان محسوب می­شود، تقاضا برای ثبت شرکت در این کشور بسیار بالا است؛ به این ترتیب چنانچه شما عزیزان قصد دارید کسب و کار خود را در جمهوری دومینیکا راه­اندازی کنید میبایت اطلاعات جامع حقوقی در مورد این کشور کسب نمایید.

جمهوری دومینیکا به عنوان یک کشور جزیره­ای در منطقه­ی کارائیب واقع است. دومینیکا با جمعیت ۹۳۷۸۸۱۸ متشکل از دو جزیره­ی بزرگ هائیتی و هیسپانیولا است و بزرگ­ترین مقصد توریستی در منطقه­ی کارائیب بشمار می­رود. مخابرات نقشی اساسی در پیشرفت اقتصادی این کشور دارد.

انواع واحدهای تجاری در جمهوری دومینیکا

راه­های جایگزین برای کسب و کار در جمهوری دومینیکا

شرکت­های خارجی ممکن است در جمهوری دومینیکن از طریق افتتاح یک دفتر شعبه، یک شرکت تابعه­ی محلی یا اخذ سهام یکی از شرکت­های دومینیکن کسب و کار کنند.

افتتاح دفتر شعبه

هر شرکتی که طبق قوانین شرکت مبدأ سازمان یافته است و هم­اکنون در آن کشور فعالیت دارد می­تواند پس از ثبت نام در اداره ثبت تجارت و اخذ شماره مالیات از آژانس درآمد داخلی، یک دفتر شعبه در دومینیکن افتتاح نماید. در برخی صنایع تائیدیه­های دیگری نیز ممکن است لازم شود.

جهت ثبت دفتر شعبه الف) ارائه­ی ترجمه­ی معتبر تمام مدارک شرکت خارجی به زبان اسپانیایی، ب) صورت جلسه­های شرکت برای تأسیس یک دفتر شعبه در جمهوریدومینیکن و تعیین یک نماینده­ی محلی، و ج) اطلاعات نماینده­ی محلی و سهامداران شرکت لازم است.

در صورتی که فعالیت­های شرکت خارجی فقط محدود به اخذ مالکیت یا سهام در یک واحد تجاری محلی یا معاملات هر از گاهی در جمهوری دومینیکن باشد دیگر نیازی به ثبت شرکت نخواهد بود.

شعبه­ های محلی شرکت­های خارجی موظف هستند مانند شرکت­های دومینیکنمالیات پرداخت کنند و قوانین و مقررات شرکت­های دومینیکن در مورد آن­ها نیز صدق می­کند. جهت پرداخت مالیات، این شعبه­ها باید امور حسابداری خود را از دفتر مرکزی خود جدا کنند تا درآمدشان به وضوح مشخص باشد.

شرکت تابعه محلی

رایج­ترین روش­های موجود برای سرمایه­گذارانی که قصد دارند یک شرکت تابعه محلی به عنوان یک واحد تجاری محلی مستقل در جمهوری دومینیکن تأسیس کنند عبارتند از ثبت شرکت سهامی محدود، شرکت سهامی و شرکت ساده.

سهامداران این سه نوع شرکت با مسئولیت محدود هستند؛ به این معنی که اگر شرکت ورشکست شود، آن­ها فقط نسبت به همان مبلغ سرمایه­گذاری خود مسئولیت خواهند داشت و تمام سهامداران فردی یا جمعی هیچ گونه مسئولیتی در قبال تعهدات بدهکاری­های شرکت ندارند. مسئولیت محدود سهامداران تحت نظارت جدی قانون قرار دارد.

تشکیلات تجاری نوع دیگری نیز وجود دارد (شرکت­های سهامی محدود فردی، شراکت، شرکت غیرسهامی و شراکت محدود سهامی) ولی به ندرت مورد استفاده­ی سرمایه­گذاران قرار می­گیرند، زیرا در مورد شرکت­های سهامی محدود فردی سهامدار فقط یک شخص است و در سایر موارد شرکاء دارای مسئولیت محدود نیستند.

پرداخت مالیات برای تمام واحدهای تجاری یکسان است.

مگر در برخی شرایط بخصوص، هیچ اجباری نیست که سهامداران، شرکاء، اعضا، مسئولین و مدیران یک شرکت دومینیکن از اتباع یا افراد مقیم دومینیکا باشند.

شرکت­های سهامی برای کسب و کارهای بزرگ که سهامداران بسیاری دارند مناسب است، زیرا در این شرکت­ها محافظت از منافع اقلیت از اهمیت بسزایی برخوردار است. این شرکت­ها تنها واحدهایی هستند که می­توانند از طریق ارائه­ی سهام عمومی سرمایه­ی خود را افزایش دهند.

شرکت­های ساده برای کسب و کارهای متوسط تا بزرگ مناسب­اند و مشارکت سهامداران برای اداره­ی شرکت لازم است. شرکت­های ساده نمی­توانند از طریق ارائه سهام عمومی سرمایه­ی خود را افزایش دهند، ولی این امکان وجود دارد که برای عموم ابزار بدهی (یک تعهد کاغذی) صادر کنند.

شرکت­های سهامی محدود برای کسب و کارهای کوچک تا متوسط مناسب­اند و در جمهوری دومینیکن بسیار رایج­اند، شاید به همین دلیل است که شرکت­های سهامی محدود LLC در میان سرمایه­گذاران محلی طرفداران زیادی دارند.

شرکت­های LLC نمی­توانند سرمایه­ی خود را از طریق ارائه سهام عمومی افزایش دهند.

ویژگی­های شرکت سهامی محدود (LLC)

شرکت LLC نباید کمتر از دو و بیشتر از ۵۰ سهامدار داشته باشد. حداقل سرمایه­ی لازم برای تأسیس یک شرکت سهامی محدود ۱۰۰۰۰۰ پزوی دومینیکن است و باید به طور کامل پرداخت شود؛ این مبلغ به چند سهام با ارزش حداقل ۱۰۰ پزو برای هر سهام تقسیم می­شود.

سهام­های شرکت LLC غیرقابل تقسیم است. به جز در برخی موارد نظیر زمانی که شخص ذینفع فرزند یا پدر و مادر شخصی است که سهام را منتقل می­کند، انتقال سهام به شخص سومی که در حال حاضر سهامدار نیست باید از طریق ۷۵ درصد رأی موافق شرکت تائید شود. با این حال اگر با انتقال موافقت نشود، سهام مربوطه باید توسط سایر سهامداران شرکت خریداری یا بازخرید شود. مدیریت شرکت سهامی محدود تحت اختیار یک یا چند مدیر یا هیئت مدیره قرار دارد. مدیران باید افراد حقیقی باشند و شرکت­های دیگر نمی­توانند باشند.  هیچ مسئولی برای نظارت بر مدیریت لازم نیست، مگر اینکه در اساسنامه ذکر شده باشد.

 ویژگی­های شرکت ساده

شرکت­های ساده باید حداقل دارای دو سهامدار باشند، ولی برخلاف شرکت LLC هیچ حداکثری در تعداد سهامداران وجود ندارد. حداقل سرمایه­ی لازم برای تأسیس یک شرکت ساده ۳ میلیون پزوی دومینیکن است و حداقل ۱۰ درصد آن باید هنگام ایجاد شخصیت حقوقی برای شرکت پرداخت شود. سهام­های شرکت ساده قابل تقسیم است، هرچند ممکن است محدودیت­هایی در اساسنامه­ی آن ذکر شود.

مدیریت یک شرکت ساده توسط سهامداران آن در اساسنامه­ی شرکت تعیین می­شود. مدیریت ممکن است متشکل از یک هیئت مدیره، یک یا چندین مدیر باشد. هیچ اجباری نیست که اعضای هیئت مدیره و مدیران اشخاص حقیقی باشند. هیچ مسئولی برای نظارت بر مدیریت لازم نیست، مگر اینکه در اساسنامه ذکر شده باشد. شرکت­های ساده می­توانند به صورت خصوصی (نه عمومی)، اوراق قرضه و سهام صادر کنند.

ویژگی­های شرکت سهامی

شرکت­های سهامی باید حداقل دارای دو سهامدار باشند. هیچ محدودیتی در تعداد حداکثری سهامداران وجود ندارد. حداقل سرمایه­ی لازم برای تأسیس شرکت ۳۰ میلیون پزوی دومینیکن است و حداقل ۱۰ درصد آن باید هنگام ایجاد شخصیت حقوقی برای شرکت پرداخت شود.

سهام­های این نوع قابل تقسیم است، هرچند ممکن است محدودیت­های بخصوصی در اساسنامه­ی آن ذکر شود.

شرکت­های سهامی ممکن است خصوصی یا عمومی باشند. فقط شرکت­های هسامی عمومی می­توانند سهام و اوراق قرضه به عموم ارائه دهند.

مدیریت شرکت­های سهامی ممکن است متشکل از یک هیئت مدیره­ی حداقل سه نفره باشد و هیچ اجباری نیست که اعضای آن اشخاص حقیقی باشند. یک مسئول بازرسی برای نظارت بر مدیریت و ارائه­ی گزارش سالانه به سهامداران درباره­ی اظهارنامه­های مالی شرکت و عملکرد هیئت مدیره لازم است. ارزش سهام شرکت و نیز سرمایه­ی آن را به می­توان به پول خارجی ثبت نمود. تمام شرکت­ها می­توانند سهام عادی و سهام ممتاز صادر کنند. سهام ممتاز سهم یا درصد ثابتی از سود را برای سهامدار در نظر می­گیرد؛ به این ترتیب در صورت انحلال شرکت سهامدار اجازه دارد در مورد سرمایه­ی شرکت تصمیم­گیری کند.

مراحل ثبت شرکت در دومینیکن

ثبت شرکت توسط یک وکیل مجرب به درستی مدیریت می­شود و تحت نظارت دقیق شما قرار می­گیرد؛ بنابراین بهتر است افراد با آگاهی کامل انتخاب نمایند.

تشکیلات شرکت باید متناسب با نیازهای اعضای شرکت باشد. توجه داشته باشید که جهت ثبت شرکت در دومینیکن به جز در شرایطی خاص هیچ اجباری نیست اعضای شرکت تبعه یا مقیم دومینیکن باشند.

به عنوان یکی از اعضا شما موظف خواهید بود که اطلاعات بخصوصی را ارائه دهید از جمله نام و نام فامیلی، ملیت، شغل، وضعیت تأهل، نشانی و در صورت لزوم یک کپی از گذرنامه و گواهی­نامه رانندگی. فرآیند ثبت شرکت شامل ۵ مرحله است:

  1. ثبت نام شرکت

انتخاب نام ممکن است نیازمند مدت زمان زیادی باشد، زیرا بیشتر نام­های انتخاب شده­ی رایج قبلاً توسط دیگران استفاده شده­اند؛ در نتیجه اگر زمان برای شما مهم است و نام شرکت چندان اهمیتی ندارد چند راه چاره پیش روی شما قرار دارد. بسیاری از مؤسسات حقوقی در دومینیکن شرکت­هایی را برای خرید و فروش به قیمت بالا آماده دارند.

با این حال اگر هزینه­ها برای شما مهم است می­توانید فرآیند ثبت را از طریق یک شرکت «شماره­ای» (برای مثال شرکت شماره­ی ۱۲۳۴۵ S.R.L.) تسریع بخشید و بعداً نام شرکت را انتخاب نمایید. این فرآیند دو مرحله­ای موجب متحمل شدن هزینه­های اضافی گردد، ولی فرآیند ثبت را با مزیت ثبت شدن یک شرکت قانونی شناخته شده تسریع می­بخشد.

  1. آماده ­سازی و امضا نمودن مدارک شرکت

مدارک لازم به نوع شرکت انتخاب شده بستگی خواهد داشت، ولی حداقل شامل اساسنامه و مدارک اولیه­ی شرکت است.

  1. پرداخت مالیات سازمانی

مبلغ این مالیات ۱% از سرمایه­ی قانونی شرکت­ها است.

  1. ثبت مدارک شرکت در دفتر ثبت تجارت

مدارک شرکت باید در دفتر ثبت تجارت منطقه­ای که شرکت تأسیس می­شود بایگانی شود. هزینه­های ثبت شرکت براساس میزان سرمایه­ی قانونی شرکت محاسبه می­شود.

یک شرکت زمانی قانوناً شخصیت حقوقی می­یابد که مدارک آن در دفتر ثبت تجارت بایگانی شود.

پس از ثبت شرکت هر گونه مدرکی که مرتبط با فعالیت­های مهم شرکت باشد باید در دفتر ثبت تجارت بایگانی شود. ثبت شرکت در دفتر ثبت تجارت باید هر دو سال تجدید شود.

  1. ثبت شرکت در آژانس درآمد داخلی

جهت آغاز به کار، شرکت­های تازه تأسیس باید در آژانس درآمد داخلی دومینیکن، شماره مالیات دریافت نمایند. به علاوه سهامداران شرکت (محلی یا خارجی) که قبلاً دارای شماره مالیات نبوده­اند باید در این زمان نسبت به اخذ شماره مالیات اقدام نمایند. بدون شماره مالیات شرکت نمی­تواند حساب بانکی باز کند، معاملات ملکی انجام دهد یا به طور کلی در دومینیکن فعالیتی داشته باشد.

جلسات سالانه

تمام شرکت­های دومینیکن باید جهت ارزیابی عملکرد شرکت در طول سال گذشته، هر سال جلسه­ای میان سهامداران برگزار کند. تمام لحظات این جلسه باید در دفتر ثبت تجارت ثبت شود.

سرمایه­ گذاری­ های مشترک

سرمایه­گذاری­های مشترک در جمهوری دومینیکن عموماً عبارت است از یک قرارداد میان دو یا چند نهاد تجاری موجود با هدف انجام یک پروژه یا وظیفه­ی مشخص. سرمایه­گذاری مشترک به تنهایی یک شخصیت حقوقی یا دارای مسئولیت محدود نیست، مگراینکه طبق قوانین شرکت­های دومینیکن یک واحد تجاری جدید تأسیس شود.

هزینه­ های ثبت شرکت در جمهوری دومینیکا

ثبت شرکت در جمهوری دومینیکا با یک سرمایه­ی استاندارد عموماً ۱۸۰۰ پوند هزینه در بر دارد و شامل هزینه­های دولتی است.

فرآیند ثبت شرکت در جمهوری دومینیکا معمولاً ۶ هفته به طول می­انجامد.

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

سرمایه گذاری در کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

دومینیکا کشوری در شرق دریای کارائیب و در جنوب شرقی فلوریدای امریکا است که در سال ۱۹۷۸ به استقلال رسید و هم اکنون عضو کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا محسوب می‌شود. این جزیره دارای موقعیتی عالی از نظر جذب توریست های کانادا، آمریکا، اروپا و خاور دور است. جمعیت جزیره دومینیکا حدود ۷۳۰۰۰ نفر است. برنامه اخذ مستقیم پاسپورت دومینیکا در سال 1993 و بر اساس اصل ماده قانونی از بخش 101 از قوانین مهاجرتی و تابعیت این کشور به تایید مقامات دولتی دومینیکا رسیده است. بر اساس این قانون دولت دومینیکا یک برنامه اقتصادی شهروندی ایجاد کرده است که به عنوان مجرایی در توسعه ملی به حساب می آید. این برنامه اقتصادی به متقاضیان این امکان را می دهد که بدون درخواست اقامت، تبدیل به یک شهروند دومینیکا گردند و در صورت داشتن صلاحیت لازمه، مستقیما پاسپورت دومینیکا را دریافت کنند. سرمایه اهدائی در دومینیکا برای توسعه فناوری اطلاعات، صنعت، کشاورزی، گردشگری و… در پروژه های چون مدارس غیر انتفاعی، بازسازی بیمارستان ها، استادیوم ورزشی و دیگر پروژه های بخش خصوصی به کار برده می شود.

روش های اقدام دومینیکا:

به منظور کسب پاسپورت دومینیکا دو روش پرداخت کمک بلاعوض به دولت دومینیکا و خرید ملک در پروژه های تعیین شده در دومینیکا وجود دارند. به جز هزینه مربوط به کمک به دولت و یا خرید ملک، هزینه های دیگری از جمله هزینه بررسی پرونده به مبلغ 3,000 دلار آمریکا برای هر پرونده، ، هزینه شهروند سازی به مبلغ 750 دلار آمریکا برای هر متقاضی، هزینه صدور پاسپورت به مبلغ 60 دلار آمریکا برای هر متقاضی و هزینه تمبر به مبلغ 15 دلار آمریکا برای هر متقاضی نیز وجود دارد. همچنین به منظور جلوگیری از ورود تبهکاران و افراد تروریست به کشور دومینیکا در مورد همه افراد شامل در پرونده، تحقیقات سخت گیرانه انجام می شود، به منظور پوشش دهی هزینه های مربوط به انجام این امر افراد متقاضی باید مبالغ زیر را بپردازند.هزینه بررسی صحت اطلاعات پرونده (due diligence fees): متقاضی اصلی – USD $7,500 همسر – USD $7,500 افراد وابسته 16 سال و بالاتر از 16 سال – USD $4,000 each افراد وابسته 12 تا 16 سال- USD $2,000 each افراد وابسته زیر 12 سال – بدون هزینه

الف) روش پرداخت بلاعوض

  •  در حال حاضر، سرمایه گذار مبلغ 100,000 دلار آمریکا به وزارت امور مالی پرداخت می کند. به این ترتیب، خود شخص سرمایه گذار، بدون در نظر گرفتن این که مجرد یا متأهل باشد، مشمول دریافت تابعیت دومینیکا است.

  • اگر متقاضی اصلی و همسر هر دو در پرونده باشند در حال حاضر 175,000 دلار آمریکا پرداخت می شود.

  • اگر خانواده 4 نفره با فرزندان زیر 18 سال در پرونده باشند در حال حاضر 200,000 دلار آمریکا باید پرداخت شود.

  • 20,000 دلار آمریکا بابت هر فرزند بیشتر که زیر 18 سال باشد.

  • 50,000 دلار آمریکا بابت هر وابسته دیگر  که 18 سال یا بالای 18 سال باشد.

کل هزینه دریافت شهروندی و پاسپورت دومینیکا از طریق کمک بلاعوض با در نظر گرفتن همه هزینه ها چقدر می شود؟

لطفا توجه فرمایید که جداول نمونه هایی برای محاسبه کل قیمت ها می باشند و در این جداول سن فرزندان زیر 12 سال در نظر گرفته شده. برای فرزندان بالای 12 سال تنها باید مبلغ بررسی صحت اطلاعات را برای هر فرزند به این مبالغ اضافه نمایید.

کل هزینه ی دریافت شهروندی و پاسپورت دومینیکا از طریق کمک بلاعوض به دولت برای یک متقاضی مجرد

مبلغ کمک بلاعوض به دولت

USD $100,000

هزینه بررسی صحت اطلاعات ارائه شده due diligence fee

USD $7,500

هزینه بررسی پروندهprocessing fee

USD $3,000

هزینه شهروند سازیnaturalization fee

USD $750

هزینه پاسپورت

USD $60

هزینه تمبر

USD $15

کل هزینه های یک فرد مجرد از طریق روش کمک بلاعوض به دولت دومینیکا

USD $111,325 

کل هزینه دریافت شهروندی و پاسپورت دومینیکا از طریق کمک بلا عوض به دولت برای یک خانواده چهار نفره ( با دو فرزند زیر 12 سال):

مبلغ کمک بلاعوض به دولت

USD $200,000

هزینه بررسی صحت اطلاعات ارائه شده due diligence fees

USD $15,000 ($7,500 + $7,500

هزینه بررسی پرونده

USD $3,000

هزینه شهروند سازی

(USD $3,000 ($750 x 4)

هزینه پاسپورت

(USD $240 ($60 x 4)

هزینه تمبر

(USD $60 ($15 x 4)

کل هزینه های یک خانواده چهار نفره از طریق روش کمک بلاعوض به دولت دومینیکا

USD $221,300

ب) روش خرید ملک

  • خرید ملک به ارزش 200,000 دلار در یکی از پروژه های تأیید شده توسط دولت و نگهداری آن به مدت حداقل سه سال

  •  در صورت نگهداری ملک به مدت 5 سال می توان ملک را به خریدار بعدی که او نیز مایل به شرکت در برنامه اخذ شهروندی دومینیکا از طریق سرمایه گذاری می باشد، واگذار نمایید.

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

پناهندگی به کشور دومینیکا

سپتامبر 17, 2018 @ 11:47 ق.ظ:آخرین بروزرسانی

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

پناهندگی در دومینیکا شرایط و قواعدی دارد که در این مقاله به توجه به قوانین کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ به شرایط پناهندگی در دومینیکا خواهیم پرداخت .  ۵۱ پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ آ ، سیون در جمهوری دومینیکن به نام می تواند به درخواست های پناهندگی در کشور خود رسیدگی نماید و آنه

کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ( UNHCRدر یک تصمیم گیری مجدد مجوز دریافت کمیته پناهندگی را به کشور دومینیکا اعطا نمود که کشور دومینیکا نیز می تواند به درخواست های پناهندگی در کشور خود رسیدگی نماید و آنها را مورد بررسی قرار دهد ، این کمیسیون در جمهوری دومینیکا به نام CONARE – Comision Nacional para Refugiados شناخته شده است ، این کمیسیون نخستین نشست خود را  در سال ۲۰۰۵ در ۱۳ ژوئن برگزار نمود و تقریبا ۱۹ مورد پرونده پناهندگی را که به این کمیسون ارجاع شده بود ،  بررسی نمود ، این موفقیت در همان هفته همزمان با روز جهانی پناهندگان اتفاق افتاد .

جمهوری دومینیکا کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ آن را امضا نموده  است و در سال ۱۹۸۳ قوانین پناهندگی کشور خود را تصویب نمود ، در حدود ۷۲۵ پناهنده با بیش از ۲۰۰ پرونده پناهندگی طی ۱۰ سال گذشته در اختیار مقامات جمهوری دومینیکا قرار گرفته است که اکثریت این پرونده ها از کشور هائیتی می باشد که در طول  بحران سیاسی دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ وارد جمهوری دومینیکا شده اند و در این کشور اعلام پناهندگی نموده اند ، در پایان سال ۲۰۰۰ در حدود ۵۰۰ پناهنده شناخته شده در جمهوری دومینیکا وجود داشت ، با توجه با آمار ثبت شده در سال ۲۰۱۶ میلادی چهل و یک تفر درخواست پناهندگی از کشورهای دیگر در جمهوری دومینیکا ارئه داده اند .

کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ( UNHCR ) در جمهوری دومنیکن حمایت همه جانبه از سیستم پناهندگی دولت دومینیکا می نماید و تلاش خود را برای تامین معیشت پناهندگان در دومینیکا و آموزش و همچنین برنامه های تقویت جامعه برای حمایت از ادغام محلی جمعیت پناهندگان را تأمین می نماید .

شرایط پناهندگی مطابق با کنوانسیون ۱۹۵۱

مطابق با کنوانسیون ۱۹۵۱ شخص پناهنده کسی می باشد که در کشور اصلی خود یا کشور مبدا بنابر دلایلی همچون « مذهب ( دین ) ، نژاد ، ملیت شخص ، متعلق به یک گروه اجتماعی خاص بودن و عقاید سیاسی مورد اذیت و آزار جدی قرار گرفته باشد .

روش پناهندگی در جمهوری دومینیکا

جمهوری دومینیکا امضا کننده کنوانسیون و پروتکل پناهندگان سازمان ملل است و قوانین اجرایی را تصویب کرده است ، طبق مقررات پناهجویان می بایست درخواست های پناهندگی خود را به اداره مهاجرت ملی پناهندگان (NOR) ارائه نمایند ، NOR مسئول دریافت درخواست و ادعاهای پناهندگی و صدور اسناد به پناهجویان می باشد .

اداره NOR همه پرونده های پناهندگی را به کمیسیون ملی پناهندگان NCR که مسئول تصمیم گیری در مورد درخواست پناهندگی می باشد )  ارائه می دهد ، اگر چه کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ممکن است از NCR برای بررسی تصمیمات درخواست کند ، هیچ روش رسمی برای تجدیدنظر یا بازنگری قضایی وجود ندارد ، اگرچه جمهوری دومینیکا یک کمیته پناهندگی ایجاد کرده است اما دولت در طول سال تصمیم گیری در مورد وضعیت پناهندگی نداشته است که این موجب افزایش شمار پرونده های پناهندگی در سال های اخیر شده است .

پناهجویانی که میخواهند در جمهوری دومینیکا درخواست پناهندگی نمایند به طور کلی در مرز دومینیکا اجازه ورود و درخواست پناهندگی می کنند ، با این حال دولت جمهوری دومینیکا به طور مرتب مرز خود را به دلایل سیاسی بسته و اجازه ورود به پناهجویان را نمی دهد ، جمهوری دومینیکا در ماه دسامبر در پاسخ به شرایط سیاسی ناگهانی در هائیتی مرز خود را بسته است .

در صورت رد شدن درخواست پناهندگی در جمهوری دومینیکا ، پناهندگان میتوانند به کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل اعتراض نمایند و درخواست مجدد برای پناهندگی اعلام نمایند .

در صورتی که افراد برای اعلام درخواست پناهندگی در جمهوری دومینیکا به مترجم و همینطور وکیل نیاز داشته باشند ، دولت رایگان برای این افراد مترجم و وکیل در نظر می گیرد .

جمهوری دومینیکا معمولا پناهجویان را بازداشت نخواهد کرد ، اگرچه اداره مهاجرت سلولهایی را در زندانهای معمولی برای افرادی که هنوز درخواست و ادعای پناهندگی خود را اداره مهاجرت ملی پناهندگان (NOR) ثبت نکرده اند ، در نظر گرفته است و این افراد را در سلول های خود نگهداری می کنند .

با توجه با آمار ثبت شده در سال ۲۰۱۶ میلادی چهل و یک تفر درخواست پناهندگی از کشورهای دیگر در جمهوری دومینیکا ارائه داده اند .

دولت جمهوری دومینیکا هم برای رفاه حال پناهنجویان برای آنها امکاناتی را فرام می کند من الجمله : امکان تحصیل رایگان در این کشور برای افراد ، ارائه خدمات درمانی و بهداشتی برای پناهجویان ، امکان کمک به پناهجویان برای اخذ وکیل در پروسه پناهندگی ، ارائه محل اقامت مناسب برای زندگی پناهجویان و . . .

دومینیکا
امتیاز به این مطلب

بالا